De Olympische Spelen zitten er weer op voor dit jaar. Canada heeft afgelopen nacht het ijshockey gewonnen van de Verenigde Staten en daarmee de ‘belangrijkste’ gouden plak voor de Canadezen veiliggesteld. Maar voor ons ging het natuurlijk om het schaatsen, om de grote toppers op het ijs die de gouden plakken wel even binnen zouden gaan halen, zoals altijd.
Wat er gebeurde is voor iedereen bekend; Sven Kramer pakt de gouden medaille op de 5.000m, komt niet in de buurt van de ontzettend mooie, snelste tijd van Mark Tuitert op de 1.500m en het wisselprobleem op de 10.000m, tsja… laten we het daar maar niet meer over hebben. Bob de Jong pakte door dat voorval wel mooi de bronze plak op de 10.000m en dus kon Nederland alsnog juichen!
De 10.000m vergeten
De dames lieten ook zien waar ze voor gekomen waren; Ireen Wüst pakte met een schitterende race het goud op de 1.500m, Annette Gerritsen en Laurine van Riessen pakten zilver en brons op de 1.000m.
En toen kwam het; de ploegenachtervolging. Sven Kram zou zich hier wel op willen bewijzen, het verlies op de 10.000m vergeten. Helaas ging het voor de heren mis tegen de Verenigde Staten, alweer die miscommunicatie. Gelukkig pakten zij nog de bronze plak in de ‘kleine finale’. Bij de ploegenachtervolging bij de vrouwen ging het ook mis, geen medaille binnen bereik helaas…
Ook al ben ik de meeste nachten wakker gebleven om het schaatsen te zien, de mooiste medaille werd in de sneeuw behaald. Nicolien Sauerbreij pakt het goud op de reuzenslalom snowboarden. Na twee Olympische Spelen naast het podium te belanden, was Nicolien dit jaar ijzersterk en haar gouden medaille is dan ook dik verdiend!
Ik wil dat ons land juicht!
Sommige dingen vielen tegen, sommige dingen waren juist heel mooi.
Van het wakker blijven (en het daar actief over Twitteren!) op de gekste tijden om de schaatsers te kunnen zien schitteren, tot het meeleven met het tragisch falen van topatleten. Dat zijn de Olympische Spelen. Ook al is ‘meedoen belangrijker dan winnen’; ik wil dat ons land juicht, zoals Guus Meeuwis dat zo mooi kan zingen.
Ik vond vooral het massaal kijken met alle twittermensen ge-wel-dig! En die Nicoliien, wat een topper! Ben compleet brak van die nachtenlang wakker blkijven, but hey it was worth it!
Ik vond het ook heel vet, dat saamhorigheidsgevoel op Twitter ’s nachts.
Ik heb genoten, ondanks die 10km-deceptie. Over 4 jaar staat ie er gewoon weer!